Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies.

Tics

Een tic is een herhaalde beweging of geluid die onbewust wordt gemaakt.

Kenmerken

Tics kunnen eenvoudig zijn, bijvoorbeeld alleen oogknipperen, trekken met mond of neus, een keelgeluid maken of kuchen. Tics kunnen ook ingewikkelder zijn zoals het maken van gebaren of roepen van woorden of zinnen.

Tics komen vrij veel voor bij kinderen als ze opgroeien. Vaak ontstaan ze ergens tussen het vierde en twaalfde jaar.

Kind kan er niets aan doen

Tics hebben niet iets met opzettelijk gedrag te maken. Het komt uit de hersenen en kinderen kunnen er niets aan doen! Vaak zijn ze zich er ook niet van bewust dat ze het doen.

Accepteren

Meestal gaan tics na verloop van tijd vanzelf weer over. Je kunt er daarom het beste rustig onder blijven. Accepteer het en ga met je kind om zoals je normaal ook doet.

Als je kind zich bewust is van de tic, leg dan uit dat het er niets aan kan doen en dat het vanzelf weer over gaat. Als je druk gaat leggen om ermee op te houden, kan je kind gespannen worden. Dat kan de tic erger maken.

Op school

Vraag eventueel aan de mentor of je kind het ook in de klas heeft. Is dat zo, vraag dan of de leraren er hetzelfde mee om willen gaan als jij. Zo voelt je kind zich in de klas ook veilig. Hou in de gaten of je kind ermee wordt gepest. Stimuleer je puber dan om het uit te leggen in de klas en aan andere leeftijdsgenoten.

Verschil met een tic-stoornis

Een tic-stoornis is iets anders dan een tic en komt ook veel minder voor. Dan heeft een kind bijna iedere dag meerdere keren tics waar het zelf ook last van heeft. Een voorbeeld hiervan is het syndroom van Gilles de la Tourette.

Huisarts

Het kan zijn dat de tic binnen een paar maanden niet vanzelf overgaat of dat je kind er last van krijgt. Of misschien denk je dat je kind een tic-stoornis heeft. Dan is het goed om naar de huisarts te gaan.

×
Waar ben je?